Projekt graficzny: Agata Kulczyk
Raport „Po poznańsku…” powstał, by wzbudzić zainteresowanie tematem i rozpocząć dialog między instytucjami, społecznościami i mieszkańcami o tym, czym naprawdę jest dziedzictwo niematerialne. Towarzyszy nam ono przecież na co dzień, a często pozostaje niezauważone. Publikacja, tworząc otwarty katalog przejawów poznańskiego dziedzictwa niematerialnego, pokazuje, jak jest ono bogate i różnorodne. A także, że wszyscy jesteśmy jego depozytariuszami.
Dziedzictwo kształtuje tożsamość miasta, wpływa na to, jak postrzegają Poznań inni i jak sami siebie widzimy. To także przypomnienie o odpowiedzialności: od postawy całej wspólnoty miejskiej Poznania zależy, czy tradycje przetrwają i zostaną przekazane kolejnym pokoleniom.
Wymiar praktyczny i funkcjonalny Raportu
Raport „Po poznańsku…” wpisuje się w ogólnopolski nurt badań nad niematerialnym dziedzictwem miejskim i został pomyślany jako publikacja – punkt wyjścia do dalszych badań, dyskusji i pracy nad systemową ochroną miejskich tradycji i zwyczajów. Dlatego zamyka go zbiór wniosków i rekomendacji dotyczących dalszych możliwości.
Publikacja realizuje trzy pierwsze obszary ochrony zapisane w Konwencji UNESCO z 2003 roku: identyfikację, dokumentację i badanie dziedzictwa niematerialnego. Pełni rolę konkretnego narzędzia operacyjnego – przydatnego w pracy instytucji kultury i edukacji, środowiska naukowego, samorządu, ale także wszystkich osób zainteresowanych tematem. Może wspierać planowanie i projektowanie działań, inicjować systemową współpracę międzysektorową i zapewniać trwałe wsparcie depozytariuszom.
Dziedzictwo jako proces
Raport – dzięki przekrojowemu ujęciu – wyraźnie pokazuje, że tradycja nie jest zamkniętym tworem, ale procesem, który stale się odnawia i wzbogaca o kolejne wartości. Siłą poznańskiego dziedzictwa jest jego bogactwo i zróżnicowanie – ogromny zasób, z którego możemy czerpać. Zebrany w publikacji katalog przejawów dziedzictwa nie jest ostateczny – będzie się rozwijał wraz z miastem i jego mieszkańcami.