Po poznańsku wiosna / lato / jesień / zima
JESIEŃ
Jesienna scena w Poznaniu. W powietrzu unosi się zapach świeżo upieczonego placka drożdżowego ze śliwkami i kruszonką oraz aromatycznej zupy z korbola. Mieszkańcy i mieszkanki, ubrani w ciepłe jaczki, omijają kałuże – bo jesień to także chlabra. Jest to pora roku, kiedy w Poznaniu świętuje się pomyślne zebranie plonów podczas Dożynek Miejskich i Święta Chleba. W czasie wolnym Poznaniacy zbierają betki i puszczają drachety na wietrze. Motyw skrzypiec przypomina o poznańskich tradycjach związanych z grą na tym instrumencie i ich budową. Jesień to również czas zadumy - w tle Poznaniacy i Poznanianki odwiedzają cmentarze i miejsca pamięci.
Symboliczna scena pokazuje, czym jest nasze niematerialne dziedzictwo kulturowe praktykowane w mieście. To zwyczaje, święta, język, kulinaria i codzienne praktyki. Dziedzictwo jest wspólne, przekazywane z pokolenia na pokolenie. Stanowi przedmiot zainteresowania, żywej dyskusji i zachęca do bycia razem.
Często nie zdajemy sobie sprawy, że nasze codzienne działanie może być traktowane jako dziedzictwo. Nie widać go – ale jest obecne i żywe.
Projekt graficzny: Dorota Piechocińska /IlustraDORA
Zachęcamy do:
- udziału w wydarzeniach i praktykowania zjawisk ukazanych na plakacie, które oferuje nam lato
- śledzenia naszego profilu Facebook oraz kolejnych odsłon projektu i nowych sezonowych plakatów
- zapoznania się z raportem o dziedzictwie niematerialnym miasta „Po poznańsku"
_________________________________________________________________________________
| Lato / Po poznańsku
Lato / Po poznańsku
Letnia scena w Poznaniu. Świeci klara, suszą się badejki, a bryle są nieodzownym elementem letniej garderoby. O tej porze roku można bachać się w jeziorach, zwiedzać miasto i po prostu spędzać czas w gronie najbliższych. Przy wspólnym stole siedzą mieszkańcy oraz postaci związane z miastem: Piotr, Paweł oraz Bamberka. Wszyscy dzielą się tradycyjnymi poznańskimi potrawami: zupą parzybrodą, pyrami z gzikiem oraz orzeźwiającym sokiem z hyćki. W tle pojawiają się nawiązania do letnich wydarzeń i zwyczajów: Parady Sobótkowej, Imienin Miasta Poznania oraz Święta Bamberskiego. Obok widoczne są postacie zachęcające do udziału w Spacerze Poznańskim Szlakiem Legend dla Dzieci.
Symboliczna scena pokazuje, czym jest nasze niematerialne dziedzictwo kulturowe praktykowane w mieście. To zwyczaje, święta, język, kulinaria i codzienne praktyki. Dziedzictwo jest wspólne, przekazywane z pokolenia na pokolenie. Stanowi przedmiot zainteresowania, żywej dyskusji i zachęca do bycia razem.
Często nie zdajemy sobie sprawy, że nasze codzienne działanie może być traktowane jako dziedzictwo. Nie widać go – ale jest obecne i żywe.
